De Commissie der Illusionisten

The-Illusionists

De beslissing van de Commissie om CETA aan te kaarten als een ‘gemengde’ overeenkomst -dat houdt in dat het door alle nationale parlementen moet worden geratificeerd- zorgde voor gemengde gevoelens. Aan de ene kant het maatschappelijk middenveld en kleine maar belangrijke zucht van verlichting slaken na een lang en intensief gevecht, terwijl anderzijds vrijhandelsfundamentalisten het voorstel van de Commisie als ‘politiek’ bestempelden.

De Commissie zorgde ervoor zichzelf te verontschuldigen en toe te lichten dat volgens hun juristen CETA aangekaart zou moeten zijn als een exclusieve EU-overeenkomst. Echter, door de verschillende standpunten van de EU regeringen die de druk van hun burgers voelen, kon de Commissie niet anders dan toegeven aan hun eisen en beschouwde het als een overeenkomst van gedeelde bevoegdheid met de Lidstaten.

Deze beslissing kwam niet als een verrassing. Ze werd genomen, op een moment dat de rook van het Brexit referendum nog niet was opgetrokken, om nog meer beschuldigingen dat de Commissie bijdraagt aan het vergroten van de democratische kloof in de Europese besluitvorming te vermijden. Daarom sloot de Commissie zich aan bij het standpunt van de meest invloedrijke EU regeringen (gerekend naar stemgewicht in de Raad).

Maar, net als een middelmatige goochelaar met een grote trukendoos, bedacht de Commissie snel een nieuw plannetje. Dit keer stelde het een “voorlopige toepassing” van CETA voor. Wat houdt dat in?

Volgens de EU-verdragen kan de Raad van Ministers besluiten een vrijhandelsverdrag onmiddellijk toe te passen, geheel of gedeeltelijk. Dan hoeft men niet te wachten op parlementaire goedkeuring in de lidstaten. In dit geval komt het meest waarschijnlijke scenario erop neer dat CETA later dit jaar voor ratificatie wordt voorgelegd aan het EU-Parlement, waarna, met instemming van de Raad, ruim 90% van CETA wordt uitgevoerd. De overblijvende details moeten dan nog geratificeerd worden in de nationale parlementen. Met andere woorden, deze procedure zet de nationale parlementen buiten spel, en ondermijnt de facto het voorstel van de Commissie inzake gedeelde bevoegdheid. Dit scenario kan drie verstrekkende gevolgen hebben.

Om te beginnen, door het grootste deel van het verdrag te onttrekken aan controle door nationale parlementen, wordt de democratische legitimiteit van het ratificatieproces onderuit gehaald. Alle terechte bezwaren van burgers worden daarmee genegeerd.

Ten tweede, als CETA voorlopig wordt toegepast, betekent dit dat economische actoren meteen zullen starten met het uitvoeren van de verdragsbepalingen. En wanneer dan het resterend gedeelte van het verdrag later naar de nationale parlementen gaat, zou dit de druk sterk verhogen om CETA toch maar te ratificeren, omdat het terugdraaien ervan een hoge economische kost zou veroorzaken.

Ten derde, zou het omzeilen van de nationale parlementen en het negeren van de publieke opinie een gevaarlijke politieke beslissing betekenen, die het anti-EU-sentiment nog zou versterken, zoals recente gebeurtenissen hebben aangetoond.

Om de zaken een beetje netjes te houden, hebben we de personen die namens de regeringen in de Europese Raad zetelen, toegevoegd aan onze CETA CHECK tool. Vanaf nu kunt u hen dus vragen stellen naar hun standpunten!

Als het luisteren naar de burgers té ‘politiek’ is, dan graag meer van hetzelfde! We willen geen konijnen meer uit de hoed getoverd zien, of andere trucjes. We willen politici en beleidsmakers die de wil respecteren van de mensen die hun beslissingen moeten ondergaan. Om dat te bereiken zijn geen trucjes nodig, enkel goed luisteren en een gezonde dialoog!

Beeld: Luminita Dejeu